ตาสีหลงป่า

เล่ากันว่าตาสีหลงป่าด้วยความที่พื้นที่เป็นป่าเป็นทุ่งจึงมีนกเยอะ วันหนึ่งตาสีเดินทางเข้าป่าเพื่อจะไปต่อนกจนพลบค่ำตาสีหลงหา หางกลับบ้านไม่ได้ จึงเป็นที่กล่าวขานกันว่าทุ่งตาสีหลง บางตำนานก็กล่าวว่า ตาสี ได้ออกมาหาปลาที่ทุ่งป่า ได้เตรียมอุปกรณ์ประเภท ข้อง ที่สานด้วยไม้ไผ่มาหาปลาในป่าที่นี่แต่เกิดหลงป่าแห่งนี้ ซึ่งป่าทุ่งใหญ่จะมีต้นไม้หนารก และทึบมากจากนั้นตาสี ได้พักค้างคืนอยู่ที่ป่าทุ่งใหญ่แห่งนี้ ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านเห็นตาสี หายไป ชาวบ้านได้ช่วยกันออกตามตาสี ที่ทุ่งป่าใหญ่แห่งนี้ จนพบ ตาสี จึงได้เห็นที่ทำเลทุ่งป่าใหญ่แห่งนี้มีความอุดมสมบูรณ์ จึงได้ชักชวนชาวบ้านที่ออกตามหาได้มาตั้งรกรากในทุ่งป่าใหญ่แห่งนี้ จึงได้เรียกชื่อว่าหมู่บ้านตาสีหลง ซึ่งสอดคล้องกับชื่อวัดทุ่งสีหลง แต่เดิมชื่อว่าวัดทุ่งตาสีหลง แต่ต่อมาได้เรียกชื่อเพี้ยนไปเป็นวัดทุ่งสีหลงจวบจนปัจจุบัน ซึ่งในการทำข้องยักษ์ ได้สื่อความหมายอัตลักษณ์ท้องถิ่นของหมู่บ้านทุ่งสีหลง ที่ตาสีมาหลงป่าทุ่งใหญ่ พร้อมข้องติดตัวมา จึงได้ทำข้องยักษ์เป็นสัญลักษณ์ ของหมู่บ้านแห่งนี้ ทำสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน